Tu i teraz …

16 stycznia 2018

Tu i teraz …  Czy można tak żyć? Czy można żyć dniem dzisiejszym, chwilą, która trwa? Każdy z nas sam musi odpowiedzieć sobie na tak zadane pytania. Bo tu i teraz nie jest sztuką łatwą, ale jak najbardziej możliwą.

 

                                              „Żyj chwilą obecną. Nie przyszłością ani przeszłością.

Liczy się teraz. Nie wiesz, co się wydarzy jutro, a wczoraj już przeminęło,

więc jedyne co masz, to dziś, ta chwila.

Ciesz się nią.”

                                                                                                             Cathy Kelly („Raz w życiu”)

 

 

Czy nie macie wrażenia, że wielu z nas cały czas dokądś pędzi i goni za czymś lub za kimś? Wielu ludzi biegnie gdzieś lub po coś, a pośpiech towarzyszy ich życiu. Codzienność jest tak absorbująca, że nie ma w niej czasu, aby na chwilę się zatrzymać, żyć tu i teraz. Cieszyć się tym momentem, tą chwilą która trwa. Na szczęście wielu z nas odchodzi od tego i stara się żyć dniem, który jest. Nie wybiegając za daleko w przyszłość, ani nie zanurzając się zanadto w przeszłości. Rozumiemy, że rozpamiętywanie tego, co już było nie na wiele się już zda, a popełnione błędy i okazje też są za nami. Teraz jest dziś, czyli nowe sytuacje, nowe okazje i nierzadko nowi ludzie na naszej drodze, choć niektórzy są z nami cały czas. To samo tyczy się przyszłości. Nie możemy jej zaplanować i wyreżyserować, bo życie to nie film. Owszem możemy poczynić pewne kroki, ale skąd pewność, że jutro nadejdzie? Czy nie lepiej zamiast żyć w pędzie przystanąć na chwilę i spróbować być szczęśliwym tu i teraz?

 

„Istnieją tylko dwa dni w roku, w których nic nie może być zrobione.

Jeden nazywamy wczoraj, a drugi jutro.

Dzisiaj jest właściwy dzień, aby kochać, wierzyć i żyć w pełni.”

                                                                                                                                                Dalajlama XIV

 

Mogłoby wydawać się oczywistym, że żyjemy  dniem dzisiejszym. Ale czy tak w rzeczywistości jest? Może u niektórych tak. Zapewne jednak nie u większości. Na ogół jest tak, że mamy coś do zrobienia, gonimy za pieniędzmi, ludźmi, nowinkami, marzeniami. Czy to źle? Nie wiem. Pytanie jest inne, czy chcę żyć tu i teraz, tą chwilą która trwa, być szczęśliwym dziś, a nie kiedyś tam i dostrzegać to wszystko, co wokół. A tuż obok jest tyle piękna, a zwykłe życie jest niezwykłe i jeśli tylko jesteśmy wystarczająco uważni to możemy to dostrzec. Problem w tym, że często w zabieganym życiu nie ma tej chwili, nie ma czasu na uważność, a wielu z nas już zagubiło w sobie tę naturalną ciekawość i zainteresowanie tym, co tuż obok. Często spacerując obserwuje ludzi, to samo dotyczy najbliższych i przyjaciół. Ci co potrafią zatrzymać się na chwilę, próbują żyć tu i teraz, są szczęśliwsi. Częściej idzie za tym spokój w ich codziennym życiu i poczucie harmonii. Pozostali sami siebie unieszczęśliwiają gonitwą, czy też negatywnym myśleniem dotyczącym zarówno przeszłości, jak i przyszłości. Ileż energii niepotrzebnie tracą. Czyż nie prościej, łatwiej, byłoby nieco odpuścić i skupić się na tym, co tu i teraz? Postarać się być nieco bardziej uważnym, aby życie nie przeciekało nam przez palce z powodu ciągłych powrotów do przeszłości lub życia mrzonkami i wybieganiem nadmiernym w przyszłość. W samo sedno trafia Maciej Wielobób w swoich rozważaniach. I jak słusznie dostrzega, coraz więcej ludzi ma potrzebę żyć tu i teraz oraz uczy się zarówno tak żyć, jak i uważności, która jest istotą takiego stylu życia.

 

„Uważność wcale nie musi oznaczać wyłączenia się z głównego nurtu życia.

Raczej ma nam pozwolić zatrzymać się, porzucić automatyczne i bezmyślne reagowanie,

a jednocześnie pozwolić w pełni przeżyć to, co się nam zdarza.

Dzięki temu życie przestaje nam przeciekać przez palce…”

Maciej Wielobób

 

 

Taki wybór, to  czym i jak żyjemy, taka droga, która poprzez uważność prowadzi do życia chwilą, tym co tu i teraz, nie jest niczym nowym. Już w czasach antycznych w poezji Horacego pojawiła się sentencja carpe diem-„chwytaj dzień”, którą zawarł on w Pieśniach (1, 11, 8): „Chwytaj dzień, bo przecież nikt się nie dowie, jaką nam przyszłość zgotują bogowie…”. Była to jedna z nadrzędnych idei epikurejczyków. Słowa”carpe diem” oznaczają nic innego, jak życie chwilą obecną, czyli tu i teraz. Bez nadmiernego wybiegania w przyszłość, snucia dalekosiężnych planów, a także nie wracając do tego, co było, rozpamiętywania minionych chwil i wydarzeń. Przeszłości nie da się zmienić i cofnąć czasu który minął. Z kolei w przyszłości może się wydarzyć nazbyt wiele lub nie zdarzyć nic. Niestety na wiele spraw nie mamy wpływu. Jesteśmy pomimo naszej inteligencji, mądrości i umiejętności przewidywania zależni od otaczającego nas świata. Wobec tego najlepsze co możemy zrobić to żyć i cieszyć się tą chwilą, która trwa.

 

„Jak na deszczu łza cały ten świat nie znaczy nic a nic…

Chwila, która trwa może być najlepszą z Twoich chwil…”

                                                                                                                       Maciej Balcar ( Dżem ,,Do kołyski”)

 

Dnia wczorajszego już nie ma, jutro może nie nadejść. Jest tylko tu i teraz. Dzisiejszy dzień jest po to, że możemy coś zrobić, że możemy być szczęśliwi i dać szczęście innym, że dostrzegamy to, co wokół nas w tym momencie. Dlatego próbujmy tak żyć i uczmy się tego. Może to nie łatwa sztuka, ale taki styl życia, wyboru dnia dzisiejszego, a nie wczoraj, czy kiedyś wydaje się najlepszą z możliwości. Tu i teraz jesteśmy my i nasze życie, które trwa właśnie dziś.

75 komentarzy

  • Kasia

    16 stycznia 2018 at 14:35

    Jeszcze nie tak dawno, ja tak miałam. Ciągle w biegu, ciągle za czymś goniłam, wszystko musiało być idealnie i na już. Kilka miesięcy temu powiedziałam STOP. Odpuściłam, zwolnilam. Cieszę się spokojem i rodziną 🙂

  • anetagrenda

    16 stycznia 2018 at 15:01

    Cieszę się, że tak to u Ciebie się ułożyło i możesz radować się rodziną i spokojem, który Ci towarzyszy 🙂

  • Naciaa

    16 stycznia 2018 at 15:23

    Ja niestety żyje w biegu przez szkołę i różne dodatkowe zajęcia, ale akurat teraz mam ferie więc udało mi się zwolnić ^^

  • Klayduia

    16 stycznia 2018 at 15:36

    Niestety na tą chwilę moje życie właśnie cały czas biegnie -studia ach. Ale daje radę mama nadzieję że po sesji będzie czas się uspokoić ❤

    Pozdrawiam i zapraszam do Siebie na nowy post ?

  • Agata

    16 stycznia 2018 at 15:50

    Niestety, ale póki tu jesteśmy na tej Ziemi, trudno wdrożyć to, co piszesz. Moje myśli i działania są jak motyle i ciężko mi to zmienić. A prawdę mówiac – nie pracuję nad tym

  • anetagrenda

    16 stycznia 2018 at 16:02

    Nie wiem czy trudno, myślę że to kwestia wyboru, ale też i momentu w jakim jest nasze życie 🙂

  • Młodzi na Dorobku

    16 stycznia 2018 at 16:35

    Ale chyba trzeba pędzić gdzieś, dokądś, za kimś? Jeśli człowiek nie pędzi, nie ma celu to znaczy że ma zaburzenia emocjonalne? A w takich przypadkach trzeba się leczyć?

  • anetagrenda

    16 stycznia 2018 at 16:49

    Myślę, że to kwestia wyboru, czy trzeba dokądś pędzić. Inaczej brzmi może, że się chce. Ja osobiście nie uważam, że ktoś kto tak żyje powinien się leczyć, może wręcz przeciwnie? 🙂

  • anetagrenda

    17 stycznia 2018 at 07:43

    Cieszę się bardzo, że tak jest i masz poczucie, że chwile, czy dni nie przeciekają ci przez palce, a jednocześnie to, co nadchodzi dobrego sprawia radość 🙂

  • anetagrenda

    17 stycznia 2018 at 07:45

    I oto właśnie chyba w tym wszystkim chodzi, aby tylko kiedy jest taka możliwość zatrzymać się na chwilę, uważniej chwytać chwile 🙂 Uśmiech pojawił mi się na twarzy, gdy zobaczyłam nazwę bloga, którego prowadzisz 🙂 Pozdrawiam serdecznie 🙂

  • Aleksandra Załęska

    17 stycznia 2018 at 15:45

    Niestety żyjemy w ciągłym biegu, nie mamy na nic czasu, a co za tym idzie nie mamy czasu dla siebie. A warto czasem zwolnić, by cieszyć się życiem, a przede wszystkim małymi rzeczami, chwilami, które sprawiają, że jesteśmy szczęśliwi

  • buszujwkuchni

    17 stycznia 2018 at 16:02

    Niestety od kilku miesięcy żyję w ciągłym biegu, dodatkowo styczeń napędzany jest przez zaliczenia i zbliżającą się sesję. Mam nadzieję, że za miesiąc będę mogła trochę odpuścić, odpocząć 🙂

  • Alicja | doherbatyinie tylko

    17 stycznia 2018 at 16:21

    Chyba nic nie jesteśmy w stanie zrobić z tym wyścigiem szczurów ;( Ważne aby iść swoimi ścieżkami 🙂

  • beataherbata

    17 stycznia 2018 at 16:51

    Zgadzam się, jutra nie ma, a przeszłość minęła i nie warto jej rozstrząsać. Od jakiegoś czasu staram się żyć teraźniejszością chociaż łapię się na wybieganiu w przyszłość i martwieniu na zapas – ale coraz lepiej mi wychodzi 🙂 pozdrawiam!

  • anetagrenda

    17 stycznia 2018 at 17:32

    Tak, myślę że dużo w tym racji 🙂 Umiejętność cieszenia się małymi rzeczami, sprawami i chwilami sprawia, że jesteśmy szczęśliwi 🙂

  • anetagrenda

    17 stycznia 2018 at 17:34

    Wspaniale 🙂 O to chyba właśnie chodzi, aby czas wolny był odpoczynkiem, ale i dawał nam energię i motywację do działania 🙂

  • anetagrenda

    17 stycznia 2018 at 17:38

    Bo to nie takie proste nie myśleć o tym, co było nadmiernie i nie wybiegać zanadto w przyszłość, ale jak najbardziej możliwe, gdy sami tego chcemy 🙂

  • anetagrenda

    19 stycznia 2018 at 08:09

    Ja niekiedy też tak mam, ale cóż wciąż staram się korzystać z danej chwili i doceniać tu i teraz 🙂

  • Dorota

    21 stycznia 2018 at 14:39

    Jakie to życiowe, wybiegamy myślami wprzód, budujemy zamki z piasku 🙂 A umyka nam to, co najważniejsze, dzień obecny 🙂

  • anetagrenda

    21 stycznia 2018 at 15:07

    Tak, często tak bywa. A tu i teraz przemija, więc starajmy się żyć dniem dzisiejszym 🙂

  • Paweł

    21 stycznia 2018 at 18:39

    Dokładnie to! Bardzo ciężko dzisiaj utrzymać uważność na „tu i teraz” – trzeba o tym mówić i pisać. Bardzo fajny wpis 🙂

  • anetagrenda

    21 stycznia 2018 at 19:34

    Dziękuje bardzo 🙂 To miłe słowa i zgadzam się, że warto, a nawet trzeba żyć tu i teraz 🙂

  • charakterna

    22 stycznia 2018 at 04:07

    Cóż, trudno chyba dziś jest żyć dniem dzisiejszym. Za szybko to wszystko pędzi do przodu żeby mieć czas by się zatrzymać i ucieszyć chwilą. A te chwile w zasadzie są w życiu najważniejsze. Wpis skłaniający do głębokiej refleksji..

  • anetagrenda

    22 stycznia 2018 at 07:26

    Cieszę się, że wpis skłania do refleksji, bo taki był jego cel, aby starać się zatrzymać na chwilę … bo momenty tworzą to, co najistotniejsze …

  • Aleksandra Bohojło / Esencja

    5 lutego 2018 at 00:40

    Wszystko się zgadza, tylko teoretycznie bazujemy na tym co wydarzyło się w przeszłości i korzystamy z doświadczeń z dnia poprzedniego. Pewnie, że nie ma co się oglądać za siebie, ale nigdy nie przekreślam też tego co dało mi siłę do działania dzisiaj i jutro.

  • anetagrenda

    5 lutego 2018 at 01:28

    I ja się z tym zgadzam. Temat jest bardzo szeroki i niewątpliwie złożony, a artykuł miał tylko skłonić do chwili zatrzymania i refleksji nad tym co tu i teraz 🙂

  • Magda Ka

    3 maja 2018 at 14:08

    Często nie potrafimy żyć dniem dzisiejszym, bo albo zamarywiamy się o przyszĺość, albo tkwimy jeszcze w przeszłości analizując swoje wybory. A ważne jest to co tu i teraz, bo przeszłości nie zmienimy, a przyszłość wciaż przed nami 🙂

  • Klaudia ja zwykła Matkaa

    4 maja 2018 at 10:28

    Utwór do Kołyski jest bardzo emocjonujący, teraz nawet pisząc komentarz mam łzy w oczach… Staram się celebrować chwile. Przyznam się, że parę razy w życiu chciałam aby był już następny dzień, miesiąc czy rok.

  • Dorota

    13 grudnia 2018 at 19:05

    Bardzo to mi bliskie ostatnio o czym piszesz. Staram się skupić jak tylko mogę bo ta chwila jest tak naprawdę wszystkim.

  • IzabelAB

    14 grudnia 2018 at 03:15

    Mamy takie czasy, że wielu ludziom się wydaje, że nie wypada nie pędzić. Dzisiaj jest presja zajętości, nie wypada mieć czasu, a to czas pozwala zwolnić i zauważać. Wiem po sobie, że teoria teorią, a w praktyce człowiek łapie są co chwila na myśli „kiedy to zleciało, jak mogłem to przegapić, gdzie podziały się te dni, miesiące, lata?”. Może czas świąt to dobry moment na zwolnienie i uważność. 🙂

  • anetagrenda

    14 grudnia 2018 at 05:29

    A ja lubię nie pędzić i nie ważne dla mnie jest to, co myślą inni, nawet, gdy dziwią się co robię, albo czego nie robię. 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *